Woensdag 10 september was alweer de vierde editie van het jaarlijkse DREAMS-symposium. Vanuit het DREAMS-team werden recente resultaten en updates besproken. Daarnaast bespraken we het thema ‘AI in de kinder- en jeugdpsychiatrie’, met een inspirerende keynote van Floriane Jaspers en Janna de Boer, gevolgd door een panelgesprek met ervaringsdeskundigen van de NJR!
Het symposium werd afgetrapt door DREAMS projectleider Tinca Polderman, die daarna het woord gaf aan drie DREAMS onderzoekers die nieuwe onderzoeksresultaten lieten zien.
Als verlengde van het COVID-project waar DREAMS al een aantal jaar mee bezig is, heeft Marlene Werner gekeken naar de veranderingen in behandeling die het eerste jaar van de pandemie met zich meebracht. Hoeveel afspraken werden omgezet naar videobellen, en hoe ervaarden behandelaren het geven van behandeling in deze online context? Clinici vulden in het eerste jaar van de pandemie vragenlijsten in. Voor indrukken over bruikbaarheid en waargenomen tevredenheid van cliënten werden drie groepen gevonden: hoge, midden en lage bruikbaarheid of tevredenheid, zonder verloop over tijd. Bij ervaren competentie werd er naast een hoog en gemiddeld traject, ook een traject gevonden dat laag begon maar toenam over tijd. Verder hingen positieve indrukken over het gebruik van teletherapie vooral samen met zelf-gerapporteerde prestatie, meer gebruik van (andere) digitale applicaties en eerdere ervaringen met teletherapie. Houd onze website in de gaten voor deze onderzoeksresultaten!
Senior onderzoeker Malindi van der Mheen liet resultaten zien van een recent project naar leefstijl en trauma in de DREAMS populatie. Leefstijlfactoren zoals beweging, voeding en slaap hangen vaak samen met het ontstaan en de ernst van mentale problemen. Van volwassenen met een posttraumatische stressstoornis weten we al dat zij over het algemeen minder gezond eten, minder bewegen, vaker te zwaar zijn en vaker roken dan volwassenen zonder posttraumatische stressstoornis. Dit onderzoek keek naar vergelijkbare factoren in onze kinder- en jeugdpopulatie. De resultaten lieten zien dat hoe meer traumaklachten kinderen hebben, hoe minder ze bewegen, hoe meer slaapproblemen ze hebben en hoe langer ze achter een beeldscherm zitten. Er waren ook aanwijzingen dat ze minder gezond eten.
Als laatste presenteerde promovenda Yudith Haveman de resultaten van haar eerste paper, die ze eerder ook op ESCAP liet zien (zie deze blog!). Nog een keertje kort samengevat: Yudith heeft gekeken naar trends over tijd in diagnoses in combinatie met zorggebruik. Haar resultaten laten zien dat het aantal kinderen in zorg iets afneemt, maar dat de zorgminuten per kind wel toenemen. Hoger zorggebruik hangt samen met het hebben van (meerdere) comorbide diagnoses, een hogere leeftijd, en ook lijken meisjes meer zorg te gebruiken. Dit zou kunnen samenhangen met het feit dat een diagnose van persoonlijkheidsproblematiek en anorexia nervosa leidt tot hoog zorggebruik, die allebei vaker bij meisjes voorkomen. Yudith is nu hard bezig met het opschrijven van deze resultaten in een wetenschappelijk artikel, dus houd daar ook onze website voor in de gaten!
AI in de KJP
Tijdens het tweede deel van het symposium hebben we het gehad over het thema ‘AI in de kinder- en jeugdpsychiatrie’. AI-modellen en chatbots zijn steeds vaker in het nieuws, zeker rondom psychiatrische en psychologische situaties, wat wij graag met behandelaren, onderzoekers én ervaringsdeskundigen wilden bespreken!
Floriane Jaspers, psychiater, onderzoeker én oprichter van platform AI in de GGZ, nam ons in een introductie mee door wat kunstmatige intelligentie wel en niet is, welke soorten er bestaan en welke toepassingen er al in de praktijk gebruikt (kunnen) worden. Psychiater Janna de Boer vulde dit aan door resultaten uit haar promotieonderzoek te laten zien, waarin een AI-model aan de hand van spraakopnames psychoses wist te voorspellen in volwassen patiënten.
De toekomst van AI in de psychiatrie lijkt dus prachtig, met tal van toepassingen die de zorg zowel voor de patiënt als vanuit de behandelaar, kunnen verbeteren. Toch zijn er ook kanttekeningen te plaatsen, zeker als het gaat om AI toepassingen die nu zonder begeleiding breed toegankelijk zijn, zoals chatbots als ChatGPT. Hierover gingen wij in gesprek met Floriane, Janna en drie ervaringsdeskundigen van het NJR: Indra, Joyce en Esqua. Aan de hand van een aantal stellingen werd besproken dat AI zeker een aanvulling kan zijn in de behandelkamer, maar dat het wel goed is als dit onder begeleiding gebeurt, of in een speciaal ontwikkelde, beveiligde omgeving.
Ook werden bezwaren omtrent privacy besproken. De conclusie leek echter te zijn dat we niet meer om AI heen kunnen, als onderzoekers, als behandelaren en als patiënten, en dat het beter is om er mee om te leren gaan op een manier die veilig, ethisch en helpend is!
