Anna (9 jaar) zit in groep 6, ze houdt van handballen, tekenen en hutten bouwen. Anna beschrijft de coronatijd als verwarrend en soms ook vervelend, maar ze noemt ook mooie creatieve ideeën die zij samen met familie en vriendinnetjes gedurende de coronatijd bedacht.
Anna vond het lastig aan de coronatijd dat ze familie soms minder kon zien. En dan zie je elkaar minder en toen was mijn opa ook overleden toen. Dat was wel moeilijk, we zagen elkaar wel nog want het was toen corona minder was. Maar toen dacht ik wel van 'waarom moet dit nu'.
Ook het zien van vriendinnetjes werd door de coronatijd een stuk lastiger: “Heel veel vriendinnen zaten in quarantaine en ik dacht ook de hele tijd aan dan gaat de school dicht en dan mis je elkaar wel. Dat is wel heel moeilijk.”
Anna bedacht met haar vriendinnen manieren om elkaar tóch te kunnen spreken. Zo gingen ze met z’n allen facetimen en chatten."Ja ik vond het wel leuk, alleen de rest had toen een telefoon. Ik heb nog geen telefoon, dus toen deed ik het via mijn moeders telefoon en ik vond het wel een hele goede oplossing.” Dit was wel anders dan normaal: “Nou je vraagt dan hoe het gaat en normaal zie je elkaar elke dag op school en dan vraag je dat niet.
Over de maatregelen zegt Anna dat het soms best fijn was als er een lockdown kwam, omdat dan de besmettingen minder werden. Dat vervolgens alles weer open ging en dan weer dicht vond ze minder fijn. "Op een gegeven moment mochten alle winkels enzo weer open. Toen mocht je op een gegeven moment ook...hoefde je niet meer anderhalve meter te houden en toen kwam er daarna weer een lockdown. Terwijl ik dacht van ‘ga gewoon weg daarna’. Irritant."
Iets positiefs wat corona volgens Anna heeft opgeleverd is: "dat meer mensen leren dat je je handen moet wassen."
Mijn ouders moesten thuis werken en ik uiteindelijk zelf ook. Ik zat eigenlijk hier op mijn kamer gewoon en mijn zusje zat toen in groep 3 en die had nog wat hulp nodig en ik af en toe ook. Dan wou je dat liever niet, want ik wilde eigenlijk gewoon dat mijn ouders konden doorwerken, maar soms moest je dat wel gewoon vragen. Dat vond ik wel gewoon heel moeilijk om dan vragen te stellen en dan miste ik ook in de klas zitten en kletsen enzo.
Het lukte Anna om oplossingen te bedenken hoe ze hier mee om kon gaan: "Nou, ik bewaarde de vragen voor het eind en dan stelde ik ze aan het eind allemaal. Als je het door elkaar gaat vragen duurt het alleen maar langer."
In de coronatijd heeft Anna veel gehad aan de hulp van haar ouders. "Ik vind rekenen heel moeilijk en dan kwam mijn vader vaak naast me zitten en dan maakte hij echt tijd vrij en dan heb ik nu ook een spreekbeurt en dan maakt hij daar ook tijd voor vrij. Dat is toch wel heel anders dan eerst. Want eerst deed ik het meer alleen en sinds toen zagen ze dat ik daar heel veel moeite in had dus toen zijn ze me daarin gaan helpen." Dit laatste komt volgens Anna door het thuis werken, dat ze meer zagen dat ze soms lang kon doen over een les.
Anna en haar zusje spelen in de coronatijd veel meer spelletjes dan daarvoor. Dat was heel leuk aldus Anna:
"Mijn zusje en ik speelden eigenlijk nooit met elkaar en nu heel vaak. We hebben allemaal nieuwe spelletjes bedacht. We deden dan dat we paarden hadden en dat we dan op het paard konden rijden."
Dat Anna vaker met haar zusje speelde kwam volgens haar omdat ze door corona niet met vriendinnen kon spelen.
Verder zegt Anna over hoe de coronatijd bij haar thuis voor haar was: "Heel raar eigenlijk, we letten toen heel erg goed op handen wassen enzo en ook afstand houden, want we wilden geen corona krijgen. Het was toch wel anders, want eerst begreep ik helemaal niet wat het was. Toen dacht ik het kan toch niet helemaal van China naar hier komen enzo."
Anna beschrijft toch ook een aantal voordelen van de coronatijd:
Met haar vriendinnetjes en met haar gezin werden allerlei creatieve ideeën bedacht om de coronatijd, die volgens Anna soms ook echt zorgde voor verveling, toch nog wat leuker te maken:
Corona was wat Anna betreft ook vaak een saaie periode met verveling. Zo had zij soms al snel haar werk klaar en was haar zusje uit groep 3 nog allerlei leuke dingen aan het doen: "Mijn zusje heeft allemaal opdrachten buiten, want zij zit in groep drie dan hoef je nog niet heel veel te leren. Dan was ik soms wel jaloers en dan had ik mijn werk klaar, maar zij deed veel langer over die opdrachten. En dan had ik niks te doen."
Het is volgens Anna op het moment van dit interview (april 2022) wel weer fijner op school doordat je geen anderhalve meter afstand meer moet houden. Echter geeft ze ook aan: "Als je dan een keer hoort dat iemand dan corona heeft, dan is het wel heel raar. Dan denk je het was toch weg. Een kindje uit mijn klas had het laatst nog en dan denk ik 'huh hoe kan dat'."
De besmettingen hebben volgens Anna als gevolg dat het ingewikkelder verloopt in de klas: "want dan was iemand weer online en dat duurde weer heel lang. Het was heel ingewikkeld. En het bleef maar gaan, want als iemand dan beter was kwam de volgende en dat ging dan een beetje door zo de hele tijd. De klas vond dat heel saai, want de hele tijd ontbrak er iemand en omdat we maar zeven meiden hebben...dan waren er op een gegeven moment drie meiden weg en dan heb je er maar vier dus. [..] Ja en de klas wordt steeds kleiner en als dan iemand er weer was, moest die alles weer inhalen en dan ontbreekt er weer iemand."
Het onderwerp vaccinaties kwam in Anna haar klas regelmatig aan bod. Ook thuis voerde ze hier gesprekken over. Dit riep gedachten op zoals:
De klas van Anna kijkt regelmatig het Jeugdjournaal. Ook het onderwerp vaccinaties komt hierin aan bod. Ze hebben hier met elkaar een gesprek over gevoerd: "Dat kijken we altijd en dan gaan we daarna onze meningen vertellen. Dan is de helft van de klas het ermee oneens dat je die prik mag en sommigen denken van ja fijn want misschien gaat het dan wel weg."
Ook hoort Anna op het nieuws over de regels in Nederland en daarbuiten. Dit vond ze soms fijn maar soms ook niet: "Wat ik minder leuk vond is dat, ook soms op het jeugdjournaal, dan lieten ze een keer zien dat het in een stad heel goed gaat en dat je gewoon zonder mondkapje weer naar binnen kan enzo. Dan was ik heel jaloers. Dat zij dan gewoon weer naar school konden en gewoon weer normaal boodschappen konden doen en dat je niet de hele tijd mensen zag die dan weer ziek waren." Anna vindt dat het jeugdjournaal rekening had kunnen houden met welk gevoel kinderen daarvan krijgen.
Als het aan Anna ligt zou ze, mocht er nog een keer een pandemie komen, een aantal dingen doen:
Anna heeft de afgelopen 1,5 jaar in de adviesgroep gezeten met andere kinderen en jongeren om onderzoekers van advies te voorzien over de onderzoeken omtrent corona en de mentale gezondheid van kinderen en jongeren. De adviesgroep is inmiddels afgerond. Anna zegt over haar deelname:
"Ik vond het fijn dat jullie [Stichting Alexander] dat organiseerden en ik vond het ook fijn dat je dan met anderen de dingen waar je mee zit daar kwijt kon."
Anna herinnert zich van de adviesgroep dat ze in groepjes (jong en ouder) uiteen gingen om opdrachten te maken en bijvoorbeeld moest tekenen en dat daarna met elkaar bespreken of dat je dingen in huis moest pakken, dat was volgens Anna heel leuk om te doen. Over het samenwerken met andere kinderen in de adviesgroep zegt Anna het fijn te vinden dat je het met elkaar eens kon zijn en goed met elkaar kon samenwerken met opdrachten.